รู้ไหม? การจะเขียนบล็อกอาหารหรือขนมขึ้นมาใหม่ให้ทันบล็อกเกอร์รุ่นเก่า เก๋านั้นไม่ง่ายเลย
ส่วนตัวผู้เขียนเองก็มีบล็อกหนึ่ง เป็นบล็อกเล็กๆ ที่ให้ความรู้พื้นฐานเรื่องการทำเบเกอรี่ และมีสูตรบ้างเล็กน้อย ปัญหาที่พบคือเรื่องเวลา
หลายครั้งที่ทำขนมแล้วไม่มีเวลาถ่ายภาพสวยๆ
ถ่ายแล้วไม่มีเวลาลงบล็อก
ทำบล็อกแล้วมีคนอ่านน้อย
หรือกระทั่งมีคนเข้ามาอ่านเยอะ แต่ไม่มีคอมเมนต์เลย!
เอ๊ะ! หรือว่ามันไม่ใช่ทางเราหว่า? ลองถามตัวเองดู...
รึเราไม่ได้ชอบทำขนมจริงๆ?
...แหม! ก็ชอบจะตาย ทำแล้วก็ขบคิด ที่จะพัฒนาสูตรตลอด มีความพยายามที่จะต่อยอด บลาๆๆๆ ...
...แหม! ก็ชอบจะตาย ทำแล้วก็ขบคิด ที่จะพัฒนาสูตรตลอด มีความพยายามที่จะต่อยอด บลาๆๆๆ ...
แต่ถามหน่อย ทำแล้วใครกิน?
กินคนเดียวหรือจะไหว ยิ่งถ้าทำทุกวัน กินกันทั้งบ้าน ยังไม่หมด
แจกเพื่อนบ้านก็มีแจกบ้าง แต่ถ้าไม่ดีพอนี่ก็ไม่กล้าแจกนะ
จะแจกปลา เดี๋ยวนี้ก็ไม่มากินแบบเมื่อก่อนแล้ว (ปลาที่ท่าน้ำวัดใกล้บ้าน ไม่รู้เดี๋ยวนี้หายไปไหนหมด)
แจกเพื่อนบ้านก็มีแจกบ้าง แต่ถ้าไม่ดีพอนี่ก็ไม่กล้าแจกนะ
จะแจกปลา เดี๋ยวนี้ก็ไม่มากินแบบเมื่อก่อนแล้ว (ปลาที่ท่าน้ำวัดใกล้บ้าน ไม่รู้เดี๋ยวนี้หายไปไหนหมด)
ไม่ใช่ว่าผู้เขียนจะทำขนมไม่อร่อยไปเสียหมดนะ ก็มีพลาดบ้าง ดีบ้าง ที่พลาดก็ทิ้งเสีย ที่ดีก็แจกบ้าง ขายบ้าง
แต่...อุปสรรคยิ่งใหญ่ นอกจากเรื่องหาคนกินคือเรื่องเงินนี่แหละ ผู้เขียนไม่มีรายได้จากทางอื่นใดเลย ไม่มีธุรกิจทำเงิน ไม่มีมรดก ไม่มีงานทำ มีแต่ลูกสามคนต้องเลี้ยง จะว่าเกาะสามีกินก็ได้ ไม่ว่ากัน เพราะมันจริง ถามซิ! พอใจกับตรงนี้ไหม? คือไม่เลย... จะหางานทำหรือก็รับแต่ต่ำกว่าสามสิบ หน้าตาก็ไม่ผ่านละ ร่างกายก็ไม่แข็งแรง แพ้ควันบุหรี่ ควันรถ เมารถ เมาผู้คน เมาอากาศ เมากระทั่งนั่งมอเตอร์ไซส์
สมัยเรียน เพื่อนผู้ชายคนหนึ่งหน้าตาดีประดุจดารานักร้องแถมหน้าละม้าย เอ ไชยา มิตรชัย เคยบอกผู้เขียนว่า แกไม่มีอะไรดีเลย ทำไมไม่ไปตายซะ! ฮะฮะฮ่า มันแรงมะ? ไม่ใช่เพื่อนสนิทกันด้วยนะ แต่ผู้เขียนก็ยังไม่ตายให้มันได้ดีใจเล่นหรอก แกล้งอยู่ให้มันทรมานใจไปยังงั้นแหละ ให้มันสงสัยไปว่าเราเกิดมาทำไม อยู่เพื่ออะไร?
นั่นสิ! ผู้เขียนก็สงสัยว่าคนอย่างเราเนี่ย จะจารึกอะไรไว้ให้โลกใบนี้ได้บ้างไหมหนอ?
ไม่อยากตายไปเปล่าๆ ป่านนี้เจ้าเพื่อนคนนั้นอาจลืมเรื่องที่เคยพูดไว้กับผู้เขียนไปหมดแล้ว แต่ผู้เขียนก็ไม่ลืมมัน จำหน้ามันได้ติดตา
ไม่ใช่เพราะโกรธ เกลียด หรือแค้นอะไร ออกจะตลกดี ที่คนอย่างมันก็ให้ความสนใจในตัวผู้เขียน ซึ่งเป็นเด็กผู้หญิงธรรมดา หน้าตาเฉยๆ เรียนก็เฉยๆ เล่นกีฬาก็ไม่ได้ ร้องเพลง เต้นรำ นันทนาการไม่เป็นเอาเสียเลย ถึงขนาดเดินมาพูดกับผู้เขียนเองเลยนะนั่น ทั้งที่ตัวเองก็หน้าตาดีระดับหนึ่งใน 3 หนุ่มหล่อในโรงเรียนสตรีดังของจังหวัด มีสาวๆ มากรี๊ดวันละไม่รู้กี่รอบๆ
แต่ที่ผู้เขียนจำมันได้ ไม่ใช่เพราะเรื่องนี้เรื่องเดียวหรอก ก็แค่ทั้งห้องมีเพื่อนผู้ชายทั้งหมด 4 คน และทุกคนในห้องต่างก็เป็นผู้ชายแท้ๆ นั่นแหละ! ผู้เขียนจึงต้องจำได้ทุกคน ก็เรียนกันมาตั้งสามปีนี่นา
ผู้เขียนเองค้นหาตัวเองมานานหลายปีแล้ว ก็ยังไม่แน่ใจเลย ว่าตัวเองเกิดมาเพื่ออะไร? ไม่ใช่ว่าไม่นึกอยากจะทำอะไรเลย ความจริงตรงข้าม อยากทำมันเสียหมดนั่นตังหาก ปัญหาใหญ่ทีเดียว
...ไม่เป็นเหมือนกันคงไม่มีวันเข้าใจ!
...ไม่เป็นเหมือนกันคงไม่มีวันเข้าใจ!
หนึ่งในความฝัน...ก็คือการเป็นบล็อกเกอร์ (เข้าเรื่องเสียทีนะ)
เกริ่นมายาว ด้วยหน้าตาธรรมดา เป็นบล็อกเกอร์ธรรมดา ก็ดูจะธรรมดาไป เป็นบล็อกเกอร์ที่พาคุณไปหาบล็อกเกอร์คนอื่นก็แล้วกันนะเรา (เจริญล่ะ?)...ด้วยฐานะที่ชอบอ่าน อยากเขียน ก็จัดสิ! รอไร?
เริ่มจากสิ่งใกล้ตัวด้วยการรวบรวมบล็อกเกอร์ดีๆ ไว้ให้เพื่อนๆ อ่านกันดีกว่า อย่ามัวฟังมันโม้อยู่เลย ไปดูกันก่อนว่าบล็อกเกอร์ดีๆ มีอยู่ที่ไหนบ้าง
**คลิกลิงค์ที่ข้อความใต้ภาพได้เลยจ้า
**คลิกลิงค์ที่ข้อความใต้ภาพได้เลยจ้า
3 บล็อกเบเกอรี่ดีๆ ที่ Blogspot (ฉบับนักเขียนไทย)
- แม่ครัวจอมมั่วนิ่ม
เค้กโรลกาแฟน่าหม่ำจาก แม่ครัวจอมมั่วนิ่ม
- Dailydelicious
Zebra: Mini Chocolate Cake with Ganach จาก Dailydelicious
ทางเข้าบล็อกจ้ะ
บล็อกไทย คลิก dailydeliciousthai.blogspot.com
บล็อกภาษาอังกฤษ คลิก dailydelicious.blogspot.com/
- บล็อกครูเกดค่ะ ภาพเดียวบรรยายทุกสิ่ง! (ความจริงแกนึกคำไม่ออกใช่ไหม? ตอบ!)
บล็อกหน้าเจอกันที่บ้าน Bloggang ค่ะ ขอบอก เตรียมน้ำลายไว้เยอะๆ ได้เลย เผื่อหกหมด เดี๋ยวไม่มีใช้ ว่ากันไม่ได้นะเออ...
************************************************************
pg-slot เว็บที่แจกการสูตรการทำเงินของ Jokergame อย่ารอช้าหากไม่รีบระวัง ชวดรางวัลใหญ่ไปง่ายๆเลยนะ พร้อมแล้วก็มาเลยที่ pg slot
ตอบลบ